سرای ایمان و امید

مدافع من

principesco — Sun, 15 Jun 2008 13:01:18 GMT

كسي براي تنهايي من تره خورد نمي كند.

هيچ دستي به خونِ بي كسي ام آلوده نيست.

دل آرزوهايم خونست.

هر شبِ غربتم هزار شب مي شود.

عقربي نشسته بر قمر روزهايم .

كلاه سرنوشتِ من پس معركه افتاده است انگار.

چرا طالع ثانيه هايم شومند؟؟

به چه جرمي زندان نشين تنهايي ام؟؟

پس مدافع حقوق من كجاست؟

من هم جزئي از اين بشرم.

اصلا تا آمدن وكيل،

زندگي نمي كنم !

نرگس

غربت

maryam290 — Sun, 01 Jun 2008 14:31:18 GMT

رسم این دنیا عجیب است، بیا برگردیم

دور

principesco — Fri, 30 May 2008 09:50:10 GMT

زاویه ی نگاهم را عوض می کنم.

باز هم تو خارج از گودی.

چگونه می توانی از آن دور،

آشوب دل مرا ببینی؟؟

نرگس

گمشده

principesco — Fri, 23 May 2008 11:33:58 GMT

خاطرات تو را که ورق می زدم دیروز

نمی دانم کجای تقدیر بودم که گم شدی.

کدام بازی روزگار بود یادم نیست

وسط دفتر خاطراتم ناگهان،

اسمت آب شد در زمین.

امروز عکس تو را،

در صفحه گمشدگان روزنامه دیدم.

مژدگانی از آن تو

هر وقت خودت را پیدا کردی.

نرگس

شکستن

principesco — Thu, 15 May 2008 10:44:18 GMT

خسته می شوی

بگذار زمین آن سنگ بزرگ را.

برای شکستن قلب من

یک سنگریزه هم کافی است.

نرگس

ما

principesco — Sat, 10 May 2008 12:46:18 GMT

اسمت را که غلط گیری کنم

آن وقت ما،

من می شوم و یک لکه ی سفید.

نرگس

من دیوانه

principesco — Mon, 28 Apr 2008 09:45:18 GMT

دنیا را هم که زیر و رو کنی

کسی به دیوانگی من تو را نخواهد خواست !

باور کن!

دور من یکی را که خط بکشی،

به عشق هم اعتنا نکنی،

باز جای خالی من آزار می دهد لحظه هایت را !

راست می گویم !

پی ذکر فراموشی نگرد.

به صدای قلبت که گوش کنی

ریتم آهنگ نام مرا خواهی شنید !

فاصله ها هم اگر تمام قدرتشان را رو کنند

باز چشم من جفت روحی نگاه توست !

بین دل ها سرک نکش.

روی احساس کسی راه مرو.

حواست پرت کدام ناکجا آباد است؟

با خودت هم جنگ داری تو؟

ما قسمت همیم اخر عاقبت !

معجزه عشق را خواهی دید

حرف گفتنی را گفتم

حال تو ناز کن برای تقدیرت !

نرگس

پ . ن: گاهی وقتا دوست دارم یک شاعر دروغگو باشم

صد قرن دیگر

principesco — Fri, 18 Apr 2008 12:26:18 GMT

فالگیری گفت

صد قرن دیگر مانده

تا رسیدن دست های ما بهم.

فال قهوه بود،

می گفت

صد قرن دیگر

ما اندازه ی هم می شویم.

می گفت در فنجان من سدیست

که صد قرن دیگر خواهد شکست.

می گفت نام تو را

روی پیشانی من دیده است

و اسم من

روی تقدیر تو حک شده از پیش.

افسوس که می گفت

وقت ما شدن ولی حالا نیست.

صد قرن عقب ماندیم از تکامل

ما برای یکی بودن

صد قرن باید بیاموزیم.

فاصله ی میان من و تو

راستی که رکورد دار تاریخ است.

به گمانت چند تقویم دیگر را

باید خط بزنم من این روزها؟

چقدر تا صد قرن دیگر مانده است؟

تو خبر داری؟؟؟

نرگس

حقیقت

maryam290 — Wed, 16 Apr 2008 16:19:18 GMT

درد قوی ترم می سازد.

هر روز ِ زندگی آشوب است

باید با آن ساخت

ستیزه جوئی هایم را در پریشانی بیان می کنم.

چهره حقیقت،

هیچ چیز به اندازه آن خو گرفتنی نیست

شاعر بی شعر

principesco — Mon, 14 Apr 2008 15:55:18 GMT

باز احساسم فرار می کند از بند،

واژه ها حمله می کنند.

ازدحام کرده بر زبانم حرفی.

لابه لای یورش انبوه کلمات

گیر کرده کلامی بر دل من.

در هجوم ناگهانی عشق

دست من هوس شعر کرده گویا.

قلم اما نمی چرخد.

سکوتِ کاغذ را

نمی شود انگار شکست.

بغض می کند تلاش من.

باز هم شعری به شعرهای نگفته ام پیوست.

من آن عاشقم که شاعر نیستم

همه ی عاشق ها

مگر مجنون وار شاعر بوده اند؟

همچنان دفتر شعرم روی میز

سفید مانده بی حرف

دفتر دل اما

پر از ابیاتی ناب.

نرگس